بالا بودن هموگلوبین A1Cدر افراد مبتلا به سوء تغذیه نمایانگر پیش دیابت نیست

کم خونی فقر آهن منجر به افزایش غلظت هموگلوبین A1C می شود و به همین دلیل نمی تواند منعکس کننده ی وضعیت و پارامترهای گلایسمیک بیمار باشد. محققین هندی می گویند: استفاده از هموگلوبین A1Cبرای تشخیص پیش دیابت و دیابت در جوامع مبتلا به کم خونی فقر آهن می تواند شیوع دیابت را به طرز اشتباهی بیش از حد واقع بالاتر نشان دهد. نتایج این کار تحقیقاتی در مجله ی Diabetes Care(8,Feb,2012)بصورت آنلاین منتشر گردید.

به گفته ی دکتر S. Yajnik و همکارانش غلظت هموگلوبین A1C نه تنها به افزایش میزان قند در خون بستگی دارد بلکه به مدت زمان عمر گلبولهای قرمز نیز وابسته است. فقر آهن سبب افزایش طول عمر گلبولهای قرمز و در نتیجه افزایش غلظت هموگلوبین A1C بصورت نامتناسبی نسبت به غلظت واقعی قند در خون می شود. در این تحقیق 116 جوان در یک مطالعه ی همزمان طولی ثبت نام کردند در میان این گروه 34 در صد از افراد به کم خونی مبتلا بودند و 37 درصد از آنها به فقر آهن و 40 درصد آنها از کمبود ویتامین B12 رنج می بردند و 22 درصد به فقر فولات مبتلا بودند.

میزان شیوع دیابت در این گروه 2.6درصد و پیش دیابت 7.8 درصد بر اساس آزمایش استاندارد تحمل گلوکز خوراکی (OGTT)گزارش گردید در حالیکه بر اساس میزان هموگلوبین A1Cمیزان شیوع دیابت 2.6 درصد اما پیش دیابت به 23.3درصد می رسد.

دانشمندان متوجه شدند که بر اساس معیار آزمایش OGTT، 24 نفر از شرکت کنندگان در این تحقیق دارای مقدار قند خون طبیعی بودند اما با معیار هموگلوبین A1C اشتباهاً در گروه پیش دیابت و دیابت طبقه بندی شدند و 6 نفر از افرادی که به پیش دیابت یا دیابت مبتلا بودند بر اساس مقدار هموگلوبین A1C، اشتباهاً در گروه افراد غیر دیابتی و نرمال طبقه بندی شدند. بر اساس آنالیز محققین هندی هموگلوبین A1C نه تنها می تواند بالا بودن قند خون را پیش گویی نماید بلکه نماینده ی پایین بودن میزان فریتین نیز می باشد.

دکترYajnik  و همکارانش تاکید می کنند که مواد غذایی غیر قندی ضروری می تواند بروی غلظت هموگلوبین A1cدر افراد غیر دیابتی جوان هندی تأثیر گذارد.

این موضوع استفاده از هموگلوبین A1Cرا برای تشخیص پیش دیابت در جمعیتی که به فقر مواد اساسی تغذیه ای مبتلا هستند (بیش از نیمی از جمعیت دنیا) پیچیده می کند.

منبع: Diabetes care 2012